| تبليغات | X |
Year Zero
AS YOU may have heard, this will be the year. The Large Hadron Collider - the most powerful atom-smasher ever built - will be switched on, and particle physics will hit pay-dirt. Yet if a pair of Russian mathematicians are right, any advances in this area could be overshadowed by a truly extraordinary event. According to Irina Aref'eva and Igor Volovich, the LHC might just turn out to be the world's first time machine.
It is a highly speculative claim, that's for sure. But if Aref'eva and Volovich are correct, the LHC's debut at CERN, the European particle physics centre near Geneva in Switzerland, could provide a landmark in history. That's because travelling into the past is only possible - if it is possible at all - as far back as the creation of the first time machine, and that means 2008 could become Year Zero: a must-see for the discerning time traveller.
Aref'eva and Volovich are sensible and well-respected mathematicians, based at the Steklov Mathematical Institute in Moscow, so they are not actually suggesting that visitors from the future are imminent. What they are saying is that since causality - the idea that effect must follow cause - is one of the most fundamental principles of physics, the notion that it might be tested at the LHC is worth pushing as far as possible. Their work has yet to be recognised by a peer-reviewed journal, but that hasn't stopped some other physicists from taking a keen interest.
For decades, physicists have strived to come up with plausible mechanisms for time travel. Our best description of how space and time behave comes from Einstein's general theory of relativity, so researchers have been looking for some flaw in it - or some as yet unappreciated aspect - in the hope that this might do the trick. The time machine blueprints flowing from such endeavours have never got off the drawing board, but with the LHC we might have finally done it, albeit accidentally.
تابش هاوكينگ يك فر آيند نظري است كه بر اساس آن سياهچاله ها ممكن است به هيچ ، تبخير شوند . از آنجا كه شواهد تجربي براي اثبات اين موضوع وجود ندارد وابهامات جدي در مورد پايه هاي نظري اين فرآيند وجود دارد ، در اين كه آيا تابش هاوكينگ مي تواند موجب تبخير سياهچاله ها شود يا نه ، جاي شك و ترديد باقي است.
بر اساس نظريه مكانيك كوانتومي ، حتي خالي ترين فضاها هم كاملا خالي نيستند! بلكه دريايي از انرژي هستند با نوسان هايي موج مانند.ما نمي توانيم مستقيما اين درياي انرژي را مشاهده كنيم.،زيرا هيچ سطح انرژي پايين تر از سطح انرژي آنها وجود ندارد كه بتوانيم اين انرژي را با آن مقايسه كنيم.مطابق با اصل عدم قطيعت هايزنبرگ ، اين امكان وجود ندارد كه بتوانيم مقدار حقيقي هر جسمي را متوجه شويم . اين مساله بيشتر مربوط به زماني است كه با مقدار هاي كوچك سرو كار داريم . نوسانات موجود در اين دريا ، جفت هايي از ذرات را توليد مي كنند . كه يكي از آنها ماده وديگري ضد ماده است (نظريه ي نسبيت خاص، برابري ماده وانرژي را اثبات مي كند يعني ماده مي تواند به انرژي تبدبل شود و بالعكس ) . به طور معمول هر كدام از اين ذرات به زوج هاي جفت ضد خود برخورد مي كنند و دوباره به انرژي تبديل مي شوند ودر كل بين ماده وانرژي تعادل برقرار مي شود.
بر اساس نظريه ي تابش هاوكينگ ، چنان چه يكي از اين جفت ذرات درنزديكي افق رويداد يك سياه چاله ايجاد شود ؛ پيش از آنكه برخوردي بين آنها رخ بدهد ، اين احتمال وجود دارد كه يكي از اين دو ذره به درون سياهچاله سقوط كند و ديگري از آن بگريزد . از ديد يك ناظر خارجي ، سياهچاله فقط يك ذره از خود تابش كرده است و بنابراين اندكي از جرم خود را از دست داده است.
اگر نظريه ي تابش هاوكينگ درست باشد ، انتظار مي رود تنها سياهچاله هاي بسيار كوچك از اين طريق تجزيه شوند . به عنوان مثال يك سياهچاله با جرم ماه به همان اندازه كه به وسيله ي تابش هاوكينگ ، جرم از دست مي دهد ، از طريق تابش پس زمينه ي مايكروويو كيهاني ، انرژي (و در نتيجه اصل برابري ماده – انرژي ، ماده)به دست مي آورد . بنابر اين سياهچاله هاي بزرگتر ، انرژي كه كوچكترين سياهچاله اي كه در حال حاضر به صورت طبيعي مي تواند شكل بگيرد ، جرمي 5 برابر جرم خورشيد دارد ، لذا سياهچاله بايد به مراتب جرمي بيشتر از جرم ماه زمين داشته باشند و تابش هاوكينگ نمي تواند روي آنها تاثير گذار باشد.
با گذشت زمان ، تابش پس زمينه مايكروويو كيهاني ضعيف تر مي شود و در نهايت آن قدر ضعيف مي شود كه تابش هاوكينگي كه سياهچاله از خود ساطع مي كند ، از انرژي اي كه از تابش پس زمينه ي مايكروويو كيهاني به دست مي آورد ، بيشتر مي شود . در نتيجه ، از طريق اين فرآيند حتي بزرگترين سياهچاله ها هم تبخير خواهند شد ، ولي اين تبخير شدن ممكن است بيش از 600^10 سال به طول بيانجامد.
منبع: هوپا
به گزارش خبرگزاري مهر، محققان دانشگاه توكيو ماده لاستيك مانندي را توليد كردند كه هادي جريان الكتريسيته بوده و قابليت كشش و خم شدن را دارد.
در توليد اين ماده جديد از تيوبهاي نانوكربن (رشته هايي بلند و كش سان از مولكولهاي كربن) استفاده شده است كه مي توانند جريان الكتريسيته را از خود عبور دهند. محققان اين ماده را با نوعي پليمر لاستيكي مخلوط كردند و به آن شبكه اي از ترانزيستورهاي بسيار كوچك وصل كرده و آن را آزمايش كردند. آنها صفحه به دست آمده را به اندازه دو برابر اندازه واقعي آن كشيدند كه در طي اين آزمايش هيچ گونه از هم گسيختگي در ترانزيستورها و يا خرابي در سيستم رسانايي مواد ايجاد نشد.
اين رساناي ارتجاعي مي تواند حوزه الكترونيك را در زمينه هايي كه تاكنون استفاده از جريان الكتريسيته غير ممكن بوده است مانند عبور جريان از صفحات منحني و قطعات متحركي مثل اتصال بازوهاي روباتها را ممكن كند.
بر اساس گزارش رويترز، جان راجرز محقق دانشگاه ايلينويز گفت: گسترش مواد رسانايي كه قابليت شكل پذيري و انعطاف پذيري را داشته باشند به گروه بزرگي از ابزارهاي الكترونيكي اين اجازه را خواهند داد كه تاثير بهتري بر بدن انسان داشته باشند و زمينه استفاده از اين ابزارها را گسترش دهد.
For more than a century "tipper" trucks—so called for their ability to lift their cargo beds at an angle that allows their contents to empty without manual intervention—have helped construction crews haul heavy building materials, including tons of asphalt and gravel at a time. The typical model of tipper seen on construction sites worldwide is the dump truck, which uses a hydraulic lift to raise one end of its cargo bed high into the air while its contents slide out of the back or to the side. Munich-based truck maker F.X. Meiller GmbH & Co KG has seen the future of construction hauling, and it is a sleek all-wheel drive tipper capable of dumping on all four directions.
Chinese transportation designer Haishan Deng created a series of concept drawings depicting what Meiller's new "super tipper" truck in action that won him a 2007 red dot award for product design from Germany's Design Zentrum Nordrhein Westfalen, an institution formed in 1955 to promote industrial design aesthetics. Inspired by the movement of quadruped animals, Deng designed the super tipper with independent suspension arms that absorb uneven terrain better than conventional dump trucks.
No word yet on when Meiller plans to build these tippers or how much they will cost, but Deng says the truck's six engines and battery system will be the priciest parts. A scaled-down prototype is scheduled to be on display May 17-20 in New York at the International Contemporary Furniture Fair.
A notional representation of what a future micro autonomous robot may look like (Graphic courtesy BAE Systems)
April 29, 2008 From fire fighting to termite eradication and exploring the Martian surface, the role of robots in performing tasks that are too dangerous for humans is already well established. Like many emerging technologies, the key driving force behind the development of these systems comes from military applications where robots are now regularly employed for tasks such as battlefield reconnaissance, communications and neutralizing the threat of explosive devices. In the latest news in this rapidly evolving field, BAE Systems has signed a $38 million agreement with the U.S. Army Research Laboratory to spearhead development of next-generation intelligence-gathering military robots with a focus on versatile, miniature platforms suited to use urban environments and inaccessible terrain.
The Micro Autonomous Systems and Technology (MAST) Collaborative Technology Alliance will examine several key areas for future robotic platforms including small-scale aeromechanics and ambulation, propulsion, sensing and communications, navigation and control, and systems architectures. Given the broad scale of the project, we can expect some surprising designs (like the "notional representation" of the Spiderbot pictured) to emerge.
“Robotic platforms extend the warfighter's senses and reach, providing operational capabilities that would otherwise be costly, impossible, or deadly to achieve,” said Dr. Joseph Mait, MAST cooperative agreement manager for the Army Research Laboratory. “The MAST alliance is a highly collaborative effort, with each partner from government, academia, and industry playing a significant role.”
MAST consists of four primary research areas, led by four principal alliance members: BAE Systems will lead Microsystems Integration, the University of Michigan will lead Microelectronics, the University of Maryland will lead Microsystem Mechanics, and the University of Pennsylvania will lead Processing for Autonomous Operation.
The alliance also has five general members participating in one or more of the research areas: the University of California at Berkeley, the California Institute of Technology and the Jet Propulsion Laboratory, the Georgia Institute of Technology, the University of New Mexico, and North Carolina Agricultural and Technical State University.
The Alliance has a planned duration of five years with an option to extend for an additional five years.
Via BAE Systems.
www.gizmag.com :منبع
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
طبق محاسبات دانشمندان، ممكن است سياركي نسبتا بزرگ در روز ۱۰ بهمن با سيارهي مريخ برخورد كند و ما بتوانيم براي نخستين بار شاهد برخورد يك سيارك با يك سيارهي سنگي باشيم.
«۲۰۰۷ WD۵» نام سياركي جديد است كه در محدودهي داخلي منظومهي شمسي پيدا شده است. اين سيارك در طرح جستجوي ناسا براي سياركهايي كشف شده كه احتمال برخورد به زمين داشته باشند. ولي خطري از جانب اين سيارك براي ساكنين زمين وجود ندارد. در عوض طبق محاسبات احتمال برخورد اين سيارك با مريخ ۱ به ۷۵ است.
.::: برای مشاهده ی متن کامل به "ادامه مطلب" بروید :::.
.::: برای مشاهده ی متن کامل به "ادامه مطلب" بروید :::.
